ir gün gelir…..yanınızdaki adam kalkar yola koyulur….gitmek istiyordur-gitmiştir-gidecektir
veya başından bilirsiniz gidip-geri dönecektir…..kısaca adam gidicidir.
Hangi durumda adam beklenir……bu haksızlık sineye çekilir veya durulmaz, basıp gidilir.
Aşk için;
Çok yazıktır! Aşkın aslına ayıptır, aşk karşılıksız ise kayıt dışı, asılsızdır….zaman, enerji, hayat
anlamında…. kayıptır.
Para için;
Maalesef!……öyle bir hayat gerçeği vardır ve aslında hayat en temelinde bu neden ve bu
gerçekle dönüp durmaktadır.
Aile için;
Yapacak bir şey yok artık!…..AİLE ise öncelik ve sonralık ve araya sıkışan hayatın özeti, o
zaman bırakacaksın adamı…..düşsün-kalksın….taaa ki saat on ikiyi bir geçinceye kadar…..hah!
işte o zaman, adamın bulduğu prenses, alelade bir kadına, araba ve arabacılar kabak ve fareye
dönüşünceye kadar……baktın saat on ikiyi epey bir geçti…sıradan kadın-kabak-fare hepsi
tamam adamdan bir ses yok…..adam ya aşık yani büyülenmiş, onu hala prenses olarak görüyor
ya da…..esas amaç koşma-kovalama-ebeleyip-kaçmaca mantığında, yeni bir prenses için
yollara düştü…geri geleceği yok……o zaman başını ellerinin arasına alır sorarsın kendine, durup bekleyeyim aile için de!… hangi aile?!?….diye
