Şimdi feministlerin tümü, bu yazıma dudak bükse de, benim gerçeğim şöyle…..Ben er kişiyi
severim, gerçekten! Saygı da duyarım, gerekirse elini de öperim. Çünkü, erkek atadır, aba,
ağa+bey, asadır. Ancak tek şart vardır, erkek önce insan olmalıdır; insan gibi arkadaş, insan
gibi baba, insan gibi koca ve hatta insan gibi eski koca… Yooo gülmeyin, gerçekten bu
saydıklarımdan var. Kadına saygı duymayarak, aslında kendi saygınlığı kazanamayan,
koruyamayan, birçok erkek müsveddesinin, ezici çoğunluğuyla kıyaslandığında, insana “Bu
nasıl bir dünya?” dedirten, küçük bir erkek topluluğu, gerçek delikanlılar grubu var ki, hepsini
sevgi ve saygıyla selamlıyor; “İyi ki varsınız!” diyorum!
