Gün gelir, gözünüz birine kayar; sizi etkiler, aklınızı karıştırır; kendinizde gizli saklı, ne kadar
iyi, güzel şey varsa, hepsini uyarır, ayağa kaldırır. Kendinizi farklı, başka hissetmenize ön ayak
olur. Dillendirilmemiş duygularınız, tanımlanmamış durumlarınız ve zamanı gelipte, bir türlü
gerekli adlandırılma yapılamamış, bu kişiye bakarsınız. Ne kadar güzel ve özeldir! Her hali bir
başka, duruşu, bakışı farklıdır. Ve en önemlisi, gizemlidir. Ne kadar tanırsanız tanıyın, aradaki,
daha yeni tanışmış gibi, belli bir romans mesafesi, söylenmemiş sözler, öylesi bakarken,
derinleşen bakışlarınızla, o hep gizemlidir. Söyleyecek sözü varmışta susmuş, ya da sizin ilave
edeceğiniz, dilinizin altında kalmış, sözcüklere set konmuş gibi, hep merakta, hep
tetiktesinizdir, aslında. Bir sözünü, bir mimiğini kaçırmak istemezsiniz; sözlerini ezberlediğiniz
bile olur. Konuşması, benzetmesi, görüşü, gülüşü, sesinin tonu bile sizin için en güzel tattır.
Derken, hayat bu ya……bir şey olur, garip bir şey ve pandoranın kapağı açılır. Gizemli, özel
insan dile gelir, sizin için size söyledikleri, hayal bile edemeyeceğiniz kadar güzeldir. Ancak,
çoktur. Gereğinden, hayal edebileceğinizden, ihtiyacınız olandan ve beklentinizden. Önce,
birazını ceplerinize doldurmak istersiniz, aniden cebinizin olmadığını fark edersiniz, hepsini
toparlamak, biriktirip öyle bakmak, duruma göre karar vermek istersiniz. Gücünüz yetmez,
haliniz kalmaz……her şey etrafa saçılmış, her yer onunla doludur ve size yaşamak için boş alan
kalmamıştır. Ve en kötüsü, gizemliyken harika olan insan, hep aynı, hayran olduğunuz
özellikleriyle, tam karşınızda durup durmakta iken, siz artık bakmayan, görmeyen, dinlemeyen,
duymayan olmuşsunuzdur. Çünkü, vakitsiz ve yersiz açılan kapak, açık kalmış ve o çok özel
bulduğunuz şeyden, her yere bol bol saçılmış, ayaklarınızın altındadır artık. Ne yazık! Bütün
güzel şeyler gibi çabuk tükenmiştir.
