Yorgunum, yorgunsun, yorgun! Neden dersiniz? Neden bazıları yorgunken, diğerlerinin hiçbir
şeyi yoktur. Çünkü gereken nefesi alamayız, biz ne kadar soluklansak, diğerlerinin kirlettiği
dedikoduları, çok bilirmiş gibi ahkam kesişleri ve her nedense, üstlerine vazife olmadığı halde,
ahlak bekçisi kesilmeleri ve herkesi, aynı kendi gibi bilip, yargılamaları bizi nefessiz, oksijensiz
ve kendine inançsız bırakır… hayat için halimiz kalmaz; başlarız sürünmeye…. Ne için?
Başkalarının kuralları belirlediği bir dünyada, biricikliğimizi koruduğumuz için;
beceremeyince ya da dayanamayınca onların kuralları koyup, kurguladığı hayatta, gönülsüz rol
aldığımız ve bu rolü hiçbir zaman benimseyemediğimiz için. Yavaş yavaş ölürüz, her gün biraz,
nefes alabilmek uğruna, kendi biricikliğimizden verir, sıradan olmak, kabul görmek adına,
devam ederiz bu değiş tokuşa…….gün gelipte tanınmaz hale gelinceye, biz bizden oluncaya
kadar….. Ya direneceksiniz, orijinal halinizle, çoğu kez yalnız, tek başına ya da
alkışlanacaksınız her benzeyişinizde çoğunluktan yana…….Hayat sizin, karar sizin; artık hangisi
uyarsa…,
