Her aşkı gömerken, sükut ve saygı gerekir. Sonuçta onca yıl sizin olan, kendinizden önce onu
beslediğiniz, düşündüğünüz ve geleceği için üzüldüğünüz AŞK ölmüştür ve şimdi sizin, onun
için yapabileceğiniz zorunlu bazı işler vardır. Şanına yaraşır bir tören, saygı ve veda ediş…. Can
çekişirken ve hatta çok önceleri başlayan, günler geceler boyu gelmesini beklerken akıttığınız
gözyaşlarının artık bir anlamı yoktur. Olan olmuştur, kayıp büyüktür ve bu kaybın, ne yazık ki,
bakımsızlıktan, ilgisizlikten kaynaklanması çok acı, bir o kadar da sık rastlanırdır. Şimdi yas
zamanıdır; tüm hesapları kapatma, elde kalan üç beş şeye bakma ve mümkünse onları da ölen
aşkla gömüp, artık bırakmaktır. Doğrusu budur, tören sonrası, daha bir olgunlaşır, daha bir
katılaşırsınız; başlayacağınız yeni hayatınızda, artık eski olan, eskiden kalan, hiçbir şeyin yeri
yoktur. Aşkın başındaki gibi yalnızsınızdır. Ve hatta bu aşk bakımsızlıktan öldüyse, zaten aşk
süresince de yalnızmışsınızdır. Uzun bir süre, yüzünüz gülmeyecek ve anılar sizi
bırakmayacaktır; boşuna mücadele edip kendinizi yormayın, bekleyin, elbet dinecektir
sızısı…… Siz yürümeye devam edin…….uzun bir zaman, artık başınız ağrımayacak, kalbiniz
çarpmayacak, hayata uzaktan seyirci gibi bakacaksınız. Bir de, aman ola!… her şey bittiğinde,
eski kendiniz olmaya çalışmak gibi bir gaflete düşmeyin, siz artık değiştiniz ve yeni bir insan
oldunuz, geri dönüş mümkün değildir. İyi yolculuklar!
