Boşuna çırpınıp çabalamayın…kabullenin artık sevdiğinizi….boşuna süslemeyin, hiç
umurunuzda değilmiş, amaaan sende pozlarıyla…..kabullenin! Sevdiniz ama gitti, sevdiniz ama
yetti, sevdiniz ama yıldınız, bıktırdı, bıraktınız besbelli. Sevgi gerçekse…yok olmaz….kaybolsa
bile, durur bekler….onca emeği yalayıp yutan, doygun sevgi, geçen sürenin çokluğunca, bilge,
durur bekler, gözler, bilir er geç zamanının geleceğini….kimi aşktan meşkten zevki sefadan
ağzının payını alan yüreğin, tekrar eski yerinde biteceğini…..yaşlanan, yıpranan, dağılıp
toplanan yüreği bekleyen sevgi, eskisinden çok farklı bir dekorda ve yeni kostümleri içinde
tanınmaz haldeyken, el eder geçmiştekine…..”tanımaz gibi bakma, sevginim ben!….her ne kadar
değişmiş olsak da, her ikimiz de…gerçek olan hiçbir şey yok olmaz birdenbire….ancak değişir
elbette, bir daha aslına dönemeyecek şekilde”
