Hayat sizi dener; durur bekler, yine en zayıf olduğunuz yerden vurur…bakar…ne kadar
sağlamsınız? Ne kadar öğrenmişsiniz bir önceki seferden? Hiç acımadan, sakınmadan,
gözünüze sokar zaafınızı….hadi bakalım der…hodri meydan…sahne farklı, dekor farklı….ya
sen!? Ne kadar değiştin dünden? Ayağını denk almayı, aklını başına devşirmeyi, şükretmeyi ne
kadar öğrendin gelirken geçmişten…bir de ısrar eder arsızca….emin misin diye..emin değilseniz
kendinizden… vay sizin halinize!…öğreninceye, ezberinizi belleyinceye kadar, habire baştan,
tövbe deyinceye kadar…binlerce habersiz tekrar…tekrar….sil baştan!!

Bütün yollar feraha varır aslında…eninde sonunda…bu en ve sonun boyutu her durum için
farklıdır… biri üç gündür biri tüm bir ömür…bu yolda ne kadar, nasıl bir emek harcadığın, enerji,
istek, inanç olarak ne kattığın, ya da ne ektiğin mi demeliydim…önemlidir…yolun sonunda
hasatın ona göredir çünkü……ürün ise, ironi de buradadır…çoğu zaman sürprizdir…önceden
bilinemez…emeğin maddidir, ürünün manevi olur, başka şey istersin, dilersin, didinirsin farklı
şey elde edersin…işte hayatın gizemi de budur…belirsizlik ve tahmin edilemezlik…her ömür,
her hayat biricik ve kendine özgüdür…belki örneklerden dersler alınabilir ama asla bir
başkasının ki, kopyala-yapıştır, kes-yapıştır…..yapılamaz….yapmanız halinde, yüzüne binlerce
estetik müdahale yaptıran bir kadın durumuna düşersiniz… birbiriyle uyumsuz, insana
tedirginlik veren bir tuhaf görüntü ve yapay yapmacık, ne size ne başkasına ait olmayan bir
hayat çıkar ortaya ki, kendine has bir insan için, her an ona katlanmak, bir işkence haline gelir.

Yola çıktım, ya Allah kısmet!..dedim…herkes yeni ev bakmaya gittim sandı, aslında ben
kendime bir hayat baktım…ederi ne kadarsa veririm dedim, eski….borcuna mahsuben bir miktar
tutuşturdu, yeni….yardıma koştu, gönül ayaklandı, ne yapar eder, borç harç, bulup
buruştururum dedi…yeter ki…bir hayatım olsun….yeni..ellenmemiş, dillenmemiş, eskiyip,
hüzünlenmemiş….dahası bitmemiş…bir hayat bakmaya, bedeli neyse verip almaya gittim ben
aslında…gerekirse tüm elimde avucundakini saymaya…

Hayatta en önemli şey özgürlüktür, tabii sağlıktan sonra; yani…..bir. sağlam bacaklar+düşünen
beyin+koşmak isteyen ruh…..iki. özgürlük….olay bundan ibarettir!…bunların dışında,
insanların keyifli yaşamasını zorlaştıran tüm durumlar, bizim zaaf ve zayıflıklarımızdan doğan,
insanın basitliğinin göstergesinden başka bir şey değildir.

Şu istediğimizi yaparız diyenler…..yok gibi gözükse de, ilahi adalet diye bir şey vardır!….her
şeyin bir sonu vardır!….kimse beni durduramaz naralarıyla ağızlarında salyalarla, aç gözler
etrafa saldıranlar, zaman sadece “birazcık zaman”dır….yüce Yaradan bekler, bakalım bu zavallı
ahmak….ne kadar kötü olabilir diye….bu aç göz ne kadarla doyar diye…..bekler, bekler
ki….toptan kessin hesabını….ödemesi de artık cinsine cibilliyetine göre, belki taksit taksit belki
bir kerede olmadı yakınından veya kefilinden tahsil olunur….şan olsun geriden gelenlere
diye!…..yapıp edip dimdik duranlar???…hiçbir şey olmayıp gül gibi geçinip gidenler mi???
….onların hesap tutarı kabarık olduğundan taksit veya nakit olmaz….hepimizin çok iyi bildiği
hamili tarafından şahsına mahsuben yazılıp düzenlenmiş, kendisinin maharetle becerdikleri ile
imzalanmış, vade tarihi belirsiz, bir çırpıda bozdurulmak üzere senetleri işleme konur..
hesapları illaki kapanır…biter gider!

Gülerim bazen şu insan cinsine; yok tabii hepsine değil!… Kendini çok akıllı sanıp, bir diğerini
gayri ihtiyarı akılsız sayanlara. A şaşkın!…nereden biliyorsun, ne ile ölçtün de bu kadar eminsin
kendinden…
Başını çevir de bir bak bakalım!…yanındaki kim?…. Sen, daha kendini emin ve muntazam bir
kıyıya yerleştirmek için sıraladığın o lafları söylemeye niyetlendiğinde…..ben hepsinin
cevaplarını hazırlamış bekliyor oluyorum. Güldürme beniiiii!….
İnsanın en komik hali!

……döngülerinden bahsetmiştik yıllar önce!!! Satürn, gezegenler arasındaki büyük öğretici,
yaklaşık her üç yılda bir uğradığı her yeni durağında (yani burçta) farklı bir konuda ve başlık
altında şöyle der;
“Yıllar yıllar önceki turda eksiklerini, hatalarını anladın, olması gerekeni kavradın mı?…yoksa
tekrar mı edelim?…olmadı küçük bir sınav mı verelim?….bakalım seviyen ne olmuş!….hala mı
zayıfsın aynı dertlerden….o halde çalış bakalım yeniden”……der.
Yapılması gereken şudur;
……olmayanda ısrar edersen mahvolursun!….oluruna git….o da olmuyorsa alternatif
kullan!…..büyük kararlar büyük değişiklikler zamanı değil belki de, hele ki hepsi aynı zamanda,
bir arada…..hiç değil!….illa gerekiyorsa da, zamana yayarak olayı incele….izle…hemen
davranma!….kıvrılacaksın dikkat kıvırmak değil…yoksa kırılmak zorunda kalırsın….insanoğlu
kıvrılabilir bir canlı sen yapamadın mı?!…..bir tur daha bekle…yok beklemem dersen…başa dön
tekrar, düzgün, kuralına uygun oyna gel ya da yapabilirsen hiç gelme?!

İnsanın aklında ve ruhunda taşıdıkları, gizledikleri veya biriktirdikleri kendine aittir….tüm hak
ve sorumluluk kendine aittir…kesin….ancak bu, canım nerede +ne zaman+ nasıl isterse öyle
düşünürüm-hayal ederim-azmederim anlamını taşımaz…..birlikte olduğunuz kişi ve kendinizi
hiçe sayarsanız, içinizi bulandıran şey, derken aklınızı ve nihayetinde hayatınızı
bulandırır….demedi demeyin….hayal dahi olsa…boşuna aptalca yükler bindirmeyin kendinize
şu kısacık hayatta….

Koşarsınız ona doğru, her an, her dakika, gündüz gece durmadan durmadan daima……derken
yavaşlar duraklarsınız…bakın bakalım neredesiniz ?!…..en zirvede mi, yoksa bilmem hangi
neden ve hal yüzünden aralarda, aşağılarda mı?….ne zaman başladı bu duraklama….en
mükemmelinde bile, gelip geleceğiniz yer neresi ise, her kalp kırıklığında, geri geri gidecektir
ayaklarınız aşkınızdan………ve günler geçip giderken, içinizdeki bitmez sanılan, sizi sarhoş
eden maiden bulaşıp elinize ayağınıza, dağılıp gidecektir onu için biriktirdiğiniz en güzel
hisler…