Tam elime alıyorum
kağıdı kalemi
yazayım diye….
Bunca aradan sonra
hislerimi
yaşayıp bildiklerimi
ve onca tekrara
onca kereye rağmen
hala bilemediklerimi…
film kopuyor birden!
Hiç tanımadığım insanlar
ölmüş!
öldürülmüşler…….
hiç nedensiz birden!
Haberleri geliyor….
sayıları hesaplanmış!
Ardında kalan,
onca gözü yaşlı insansa,
hesaplanamamışken
veda ediyorlar,
kaybolup giden yanlarına,
isyanla!
Biz ise seyirciyiz hala…
üzülüp daralsakta,
daha
sıramız gelmemiş anlaşılan.
Kalem bir yana
kağıt bir yana düşüyor,
onca insan ölmüşken
hiç yüzünden…
kelimeler dizilmiyor,
ne dilimden…
ne içimden…

İnsan uzun bir süre geçince, yani harareti azalıpta, belki bilinçli, belki bilinçsiz, ısısını
koruyamayıp, ılıktan soğuğa geçerken, verdiği sözleri unutur “onlar eskidendi” “ben artık başka
biriyim” başlıklarının arkasına sığınır ve karşısındaki sadık insanı, demirbaştan sayar; hatta bir
de, ikide bir sayım yapılacağının sıkıntısı ile, bir bıkkınlık ve çok gelme duygusuna kapılır.
Aslında bu duygu, bir iki adım sonra; artık bu adımlar, o kişinin potansiyeline, performansına
ve kişiliğine göre farklı süreleri gösterir ki; hapı yuttuğunun işaretidir. Bu adam gidiyor gidiyor
gittidir. Israrcı olmaksa anlamsız ve yararsızdır. En güzel davranış, kapıyı ardına kadar açmak
ve ardından, mümkünse uzunca, el sallamaktır…..bir daha gelemeyecekmiş gibi…. Haa… Gelir
mi? Demirbaş olmayı özlediyseniz….neden olmasın?

Mutlu olmanın formülü, erkek gibi hissetmek, hayatı erkek gibi duyumsamak, yani erkek gibi
yaşamak.
Olmayanda ısrar etmeyin…onlar gibi kendi haline bırakın, karşıdan bakın, oldurmak için
uğraşmayın, bırakın gitsin, bırakın bitsin, bırakın kendi kendini bitirsin….siz seyre dalın…artık
canınız neyi isterse….
Ancak, erkek gibi yaşarken, siz, yine de tedbirli olun, onlar gibi leşlerinizi etrafta bırakıp,
önemli bir şey olmamış gibi yürüyüp gitmeyin….en nihayetinde kadınsınız…özünüzde…siz bir
zahmet gömüverin…. Unutmayın! Erkekler yedi canlıdır….bir gün çıkıp gelip, yeni hayatınızın
ortasına oturuvermesinler…..veya ortasına….ımmm…nasıl diyordunuz…???…
Göreceksiniz hayat ne kadar güzelleşecek, kolaylaşacak….yaşamak, ayrı bir zevk
olacak…deneyin….bir şey değil !!!

Ne olursanız olun, diyet yemeği gibi olmayın! Tadsız-tuzsuz-zararsız ama yarar ölçüsü tartışılır,
tarzsız, birbirinin aynı, bir diğerinin benzeri, tıpkısı ve daha kötüsü, kopyası ve daha da kötüsü,
taklidi olmayın. Baştan savma, her yerde, her zaman bulunabilen, kendine özgü anlamı ve
anlatımı olmayan, sessiz ve de dilsiz-ensiz-boysuz olmayın, farklı olun, farklı olmak için
çabalamayın, yalnızca kendi içinizde var olan, size özel biricikliğinizi, bırakın çıksın ortaya,
yalansız-dolansız, korkusuzca, olduğu gibi, saflığından, orijinalliğinden hiçbir şey
kaybetmeden….. Ne olursanız olun, emin olun, bir diğerinin taklidi olmanızdan daha iyidir…..
Sizi ancak siz olmak yüceltir ve özgün yapar ki, bu da aynı zamanda, sizi özgür de kılar.
Sağlıktan sonra vazgeçilmeyecek, vazgeçilemeyecek ve vazgeçilmemesi gereken ikinci olgu…
En güzel, en tadına doyulmaz insanlık hali, değeri ölçülemeyen, bedeli verilemeyen yegane
güzellik! Yaşasın, özgünlüğün temelinde ki özgürlük!